Como combater a praga do plástico

Cada segundo, máis de 200 quilos deste residuo acaban no mar; o traballo de concienciación está a conseguir, a un ritmo aínda lento, que a sociedade aposte por darlle unha segunda vida.

D2cff337725e9f03fc8d139179919a0620cb6975
Desde a alimentación ata a tecnoloxía pasando pola hixiene ou a enerxía. Se botamos unha ollada ao noso redor darémonos conta de que estamos completamente invadidos polo plástico. O omnipresente material fíxose imprescindible para afrontar o noso día a día e a pesar da súa importancia na economía de consumo na que vivimos inmersos, seguimos sen ser capaces de dar cunha solución definitiva para a xestión dos residuos que arrastra consigo. 

China plantábase a principios deste ano e decidía deixar de ser o gran vertedoiro do planeta. Ata agora, cada ano ían parar ao xigante asiático millóns de toneladas de residuos plásticos procedentes de todo o mundo. O país compraba o material en fábricas de todas partes -principalmente de países desenvolvidos- para reutilizalos e aliviar a escaseza de certas materias primas. Pero acabouse. No 2016, a república popular adquiriu 7,35 millóns de toneladas de plástico, o que supuxo o 55,3 % do total mundial, segundo os datos da ONU. España tamén achegou á causa: o noso país enviou 207.835 toneladas deste residuo. Pero China pechou a billa e a partir de agora haberá que buscarse un plan B.

Segundo Greenpeace, cada segundo, máis de 200 quilos de plástico son vertidos en mares e océanos do mundo, o que supón máis de 8 millóns de toneladas ao ano. Ata o obxecto aparentemente máis inofensivo contribúe a este quebradizo de cabeza mundial. Segundo os expertos, un bastoncillo dos oídos tarda 300 anos en degradarse, polo que é mellor nin pensar en obxectos máis voluminosos e complexos. 

Algúns estudos recentes demostran que dos 275 millóns de toneladas de produción total de lixo de plástico que se rexistraron no mundo, oito acabaron directamente no mar. Se non nos poñemos serios e a cousa non cambia, no 2025 a cantidade acumulada nas augas do noso planeta podería alcanzar os 155 millóns de toneladas. O mar de plástico empeza a ser unha realidade e un problema de grandes dimensións. Pero non todo está perdido.

A concienciación e a educación son as dúas armas coas que organizacións como Cicloplast pretenden atopar un antídoto contra unha das pragas do século XXI. E non van moi desencaminados. A reciclaxe de plásticos nos fogares españois creceu un 7,4 % durante o 2016, conseguindo que cada cidadán recupere 10,3 quilos deste produto, case un máis que durante o ano anterior. Os galegos tampouco quedamos atrás, e durante o 2016 alcanzamos unha media de 7,4 quilos. «Reciclamos cada ano máis plásticos nos nosos fogares, pero queda marxe de mellora en materia de prevención. É imprescindible pasar dunha economía lineal, onde se desperdician plásticos nos vertedoiros, a unha economía circular onde o residuo plástico convértese en recurso material ou enerxético», asegura Teresa Martínez, directora xeral de Cicloplast

O primeiro paso témolo que dar desde casa. Separar e enviar os recipientes plásticos ao colector amarelo é un pequeno paso que pode marcar moito a diferenza. Despois deste simple xesto vén todo o demais. Nas máis de 90 plantas repartidas por toda España sepáranse os distintos tipos de residuos para despois triturarlos, lavalos e xerar un novo material que permita crear novos produtos pechando así o proceso da economía circular. Do que nós tiramos ao lixo considerando desperdicio nacen novos artigos como pezas para a automoción e o enxoval, bolsas de lixo, botellas e bidóns, tubaxe ou mesmo xoguetes e produtos de lecer. 

A aposta por I+D é o camiño para conseguir poñer solución a aqueles desperdicios que aínda se escapan deste círculo. Un recente estudo demostrou a posibilidade de transformar as caixas de poliestireno expandido (EPS), utilizadas habitualmente como envase para almacenar produtos frescos como o peixe, en envases de iogur. E isto é só unha pequena acción. Toca sentar a pensar, porque hai moito en xogo.

Voltar o listado